Adres: PSP Brzeźnica   Brzeźnica 9   KOZIENICE 26-900        tel: fax: (48) 624-71-22
         lokalizacja GPS  N 51st 33' 24"  E 021st 37'25"    pspbrzeznica@o2.pl 
MENU:
AKTUALNOŚCI INFO dla RODZICÓW OFERTA SZKOLNA
NASZE MEDIA ARCHIWUM lata 2002-2012
O szkole
historia
kadra
absolwenci
osiągnięcia


dokumenty szkolne

dokumenty 
publikacje nauczycieli
wykaz podręczników
i programów


Co w szkole

BABOLA kabaret
BINGO  gazetka
TKPZ klub turystyczny

Gdzie jesteśmy

lokalizacja

informacje o Kozienicach




Szkoła Brzeźnica Szkoła Brzeźnica

Historia Szkoły

Nazwa „ BRZEŹNICA” i początki organizacji wsi

Na początku wieś Brzeźnica nosiła nazwę „Brzeźce”. Nazwę wzięła od słowiańskiej nazwy brzegu. Znajdowała się nad skarpą wiślaną, na skraju puszczy. Nazwa „Brzeźnica” pochodzi od pierwszego wójta – Jakuba Brzeźnickiego. Jak podaje J. Długosz w połowie XV wieku  wzniesiono w Brzeźnicy na wzgórzu pierwszy kościół drewniany pod wezwaniem czterech świętych: Mikołaja, Leonarda, Katarzyny i Małgorzaty. Brzeźnica stała się filią parafii w Sieciechowie prowadzonej przez opactwo benedyktyńskie. Benedyktyni wpajali mieszkańcom życiowe hasło: „ora et labora”, czyli „módl się i pracuj”. Stało się ono cnotą tutejszych mieszkańców.  

Początki szkolnictwa i kultury w Brzeźnicy

Nie zachował się żaden dokument na temat szkółki parafialnej, która istniała w Brzeźnicy. Najprawdopodobniej mieściła się w budynku kościelnym przy plebanii, jak to było wówczas w zwyczaju (XVIII w./XIXw.). Wiadomości na temat powstania pierwszej Państwowej Szkoły w Brzeźnicy spisała w kronice szkolnej nauczycielka języka polskiego pani Zofia Syroka.

Szkoła Podstawowa 1-klasowa w Brzeźnicy została założona w 1918r. 

Pierwszym jej kierownikiem został Stanisław Fabisiewicz. Nauka odbywała się w prywatnych, wynajętych mieszkaniach, bo nie było odpowiedniego budynku. 

1920r. szkoła posiadała 7 klas. Do szkoły uczęszczało  prawie 300 dzieci. Pan kierownik Fabisiewicz starał się u władz gminnych, aby wybudować budynek szkolny. Gdy okazało się to niemożliwe, postanowił wyjechać z Brzeźnicy w 1925r. Ten fakt skłonił gminę do podjęcia pewnych kroków w tej sprawie. Został zakupiony drewniany dom i postawiony na początku wsi (jadąc od Kozienic) po lewej stronie. Budynek mieścił 4 izby lekcyjne i nie posiadał nawet małego pokoiku dla nauczycieli. Nowym kierownikiem szkoły został Antoni Krześniak. Dzięki jego staraniom budynek powiększono. 

W latach 1934/35 w 7-klasowej szkole uczyło 4 nauczycieli: kierownik Antoni Krześniak, Maria i Jan Zawadzcy i Aurelia Janeczek. Do szkoły przychodziły dzieci z odległych o kilka kilometrów wiosek, wchodzących w skład parafii. W ostatnim roku szkolnym, tuż przed wybuchem II wojny światowej, kierownikiem szkoły został Tomasz Niedzielski. W tym czasie pracowało 5 nauczycieli. Wojna przerwała naukę – w budynku szkolnym kwaterowało wojsko niemieckie. Hitlerowcy zniszczyli akta, mapy i spalili księgozbiór biblioteki szkolnej. Kierownik Antoni Krześniak został aresztowany i wywieziony do obozu Gross-Rosen, gdzie został zamordowany. 

czas wojny

W 1940r. Jan Zawadzki prowadził tajne nauczanie. Uczył dzieci w rożnych miejscach: w lesie, w polu itp. – narażając przy tym swoje życie. Po opuszczeniu budynku przez Niemców w latach 1941-43, nauczyciele dalej prowadzili z dziećmi zajęcia szkolne. Nauka odbywała się pod kontrolą Niemców. W 1944r. budynek został zniszczony.
                              

kończy się rok szkolny 44/45 - dzięki uprzejmości Pana Płacheckiego Eugeniusza - zaświadczenie szkolne z ukończenia przez niego pierwszej klasy w Publicznej Szkole Powszechnej im Grzegorza Piramowicza w Brzeźnicy w gminie Brzeźnica w powiecie Kozienickim w województwie Kieleckim,  podpisani: kierownik: J.Zawadzki i wychowawca: Zawadzka Maria


po wojnie


Po zakończeniu wojny lekcje odbywały się na plebanii i budynku gminnym (naprzeciwko kościoła). Szkołę dość szybko odbudowano. Kierownikiem był Jan Zawadzki, który zmarł w 1945r. pozostawiając w sercach swoich wychowanków wdzięczna pamięć za trud i poświęcenie pedagogiczne.
   zdjęcie z 22 czerwca 1946
Kierownictwo po mężu przejęła żona – Maria Zawadzka i pracowała w szkole do 1951r. W latach Stalinowskiego reżimu na kierownicze stanowiska wybierano swoich ludzi. Autorka kroniki pisze, że „nauczyciele często się zmieniali”. Były to bardzo trudne lata charakteryzujące się totalitaryzmem komunistycznym, czyli całkowitym podporządkowaniem władzy komunistów. W tym czasie została usunięta religia ze szkół. Bardzo ostentacyjnie obchodzono dzień 1 maja. Dzieci ze szkoły w Brzeźnicy razem z nauczycielami uczestniczyły w pochodzie w Kozienicach. Uczestnictwo było obowiązkowe. Nauczyciele musieli wykonywać transparenty z napisami głoszącymi chwałę socjalizmowi: „Niech żyje socjalizm”, „Partia przewodnią siłą narodu” itp. Wieziono ze sobą portrety: Lenina, Stalina, Marksa, Engelsa, Bieruta. Powiewały sztandary biało-czerwone, lecz przewagę stanowiły czerwone z sierpem i młotem, czyli ZSRR. Pochód formował się przed kościołem św. Krzyża i ruszał przez miasto Kozienice w stronę Liceum Ogólnokształcącego. Na końcu ul. Radomskiej pod lasem było jego zakończenie.

W 1951r.  kierownikiem został Bronisław Szylingowski. Razem z żoną Wiktorią uczyli i mieszkali w szkole. Pan Szylingowski grał na skrzypcach i uczył śpiewu, a pochodził z Kresów Wschodnich. W tym czasie pracowali jeszcze w szkole: Janina Mielczarska (uczyła matematyki) i Henryk Bajson (polonista), który w 1953r. wyjechał, a na jego miejsce przyszła Zofia Mazur (później Syroka – wyszła za mąż za Stanisława Syrokę).

W 1957r. zmarł w ferie zimowe kierownik Szylingowski. Do końca roku kierownictwo objęła jego żona Wiktoria. Następnym kierownikiem został Bolesław Syroka. Razem z żoną Krystyną (nauczycielką) zamieszkali w szkole.

W 1959r. przeprowadzono generalny remont budynku i wygospodarowano miejsce na pokój nauczycielski. Uporządkowano podwórze szkolne: barak rozebrano i ogrodzono cały plac. Kierownik, nauczyciele i komitet rodzicielski rozpoczęli starania, aby postawić murowany budynek. Rodzice w czynie społecznym zrobili cegłę, lecz nie uzyskali poparcia władz powiatowych. Następną nauczycielką, która rozpoczęła nauczanie była Lucyna Amerek. W 1963r. Bolesław Syroka wyjechał z Brzeźnicy. Przez krótki czas uczył Stanisław Śmietanka z Kociołek.

1960r.
trzy nauczycielki w gronie uczniów: Wł.Mika, Z.Syroka, K.Syroka  

1960r. wycieczka do Gdańska (Z.Syroka i kierownik B.Syroka   

W 1964r. kierownikiem szkoły został Jan Sadecki. 

W tym czasie do Brzeźnicy przyjechała nowa nauczycielka – Stefania Woś. 

       

 Dzieci w szkole było coraz więcej, więc wynajmowano sale na lekcje u gospodarzy z Brzeźnicy.

1970/71 Krystyna Paruch ze swoją klasą 

W 1972r. kierownik Sadecki odszedł, a jego miejsce zajęła Stefania Woś. Budynek szkolny był już stary i próchniejący, jak pisze autorka kroniki „budził odrazę”. Nie pomagały remonty, trzeba było koniecznie wybudować nowy. Tego dzieła podjęła się nowa kierowniczka. Sytuacja jeszcze bardziej się pogorszyła, gdy w Staszowie zlikwidowano szkołę i dzieci przeszły do Brzeźnicy. W tym czasie pracę pedagogiczną w szkole podjęli:Wanda i Wacław Łukasiewiczowie
szkolę ukończyli: Tomasz Dzik, Dariusz Fałek, Dariusz Kielich, Wiesław Pająk, Alicja Szczypiór, Sławomir Prędyś, Beata Skierniewska, Zofia Twardowska, Beata Wolszczak, Beata Wrona, Bożena Ziemska
.
1974r   absolwenci z gronem pedagogicznym                     
1976/77r. Stefania Woś, jako wychowawczyni klasy 6
1977/78r.  rok później
 
Kierowniczka Stefania Woś rozpoczęła starania o rozpoczęcie budowy szkoły. W 1978r. postanowiono wybudować szkołę w czynie społecznym. Inspektor Stanisław Kowalski poparł tę inicjatywę.

Dnia 2 kwietnia 1979r. Zbigniew Amerek, stary mistrz budowlany, wytyczył teren pod budowę nowej szkoły. Pracę społeczną rozpoczęli mieszkańcy wsi: Brzeźnica, Psary, Mozolice Małe i Staszów. Prace przebiegały sprawnie i szybko. Dużo pomógł Naczelnik Miasta i Gminy Kozienice – Jan Pająk. Swój wkład miały: Elektrownia-Kozienice, Zamrażalnia i przetwórnia Owocowo-Warzywna w Janikowie, Spółdzielnia Kółek Rolniczych – Kozienice. W pracach brała udział młodzież szkolna.
5.05.1979r.
grono pedagogiczne:
od lewej 
Z.Zawodnik, Z.Syroka, K.Paruch, W.Łukasiewicz, St.Woś, L.Amerek, W.Łukasiewicz

czerwiec 1979r. uczniowie
od lewej: W.Krakowiak, J.Galarek, E.Bogacka, C.Atrasik, R.Łukasiewicz, E.Drachal, E.Ziemska, J.Wnuk

Został oddany do użytku nowy budynek szkolny. Powstał on w czynie społecznym z inicjatywy ówczesnej dyrektorki szkoły Stefanii Woś. Ścisła współpraca Grona Pedagogicznego, mieszkańców Brzeźnicy, Psar, Staszowa i Mozolic umożliwiła rozpoczęcie pracy w nowej szkole (w nowym budynku) - 
Dnia 7 lutego 1983r. rozpoczęto naukę, w pierwszy dzień po feriach zimowych. Budynek nie był całkowicie wykończony, ale radość była ogromna.


22.02.1983r.
pierwsza zabawa noworoczna

czerwiec 1983
pierwsi absolwenci opuszczają mury nowej szkoły
szkolę ukończyli: Tomasz Dzik, Dariusz Fałek, Dariusz Kielich, Wiesław Pająk, Alicja Szczypiór, Sławomir Prędyś, Beata Skierniewska, Zofia Twardowska, Beata Wolszczak, Beata Wrona, Bożena Ziemska

1 września 1983r.  odbyło się uroczyste przecięcie wstęgi. 
Pani dyrektor Stefania Woś, zaraz po uroczystości poddała propozycję, by wybudować jeszcze salę gimnastyczną. Powołano komitet, na czele którego stanął Stanisław Paruch, mąż nauczycielki Krystyny.

W 1984r. w szkole uczyło 11 nauczycieli: S.Woś, Z.Syroka, W.Łukasiewicz, W.Łukasiewicz, H.Nocuń, K.Paruch, A.Wiączek, T.Sokołek, U.Borecka, J.Zawodnik (później Krysztoforska), T.Pomorski. 
 


Dnia 29 czerwca 1985r. uroczyście pożegnano nauczycielkę j. polskiego – Zofię Syrokę- emerytura

W 1986r. odeszła na emeryturę pani dyrektor Stefania Woś (na kierowniczym stanowisku była 12 lat).
 Emerytem został także Wacław Łukasiewicz.

W 1986r. rozpoczęli pracę nowi nauczyciele: Marian Gwardiak- nowy dyrektor i Jerzy Wach. Emeryci pracowali dalej na pół etatu. W szkole otworzono oddział przedszkolny. Dzieci ze Staszowa i Mozolic Małych zaczęto dowozić autobusem szkolnym.


W 1989r. w szkole uczyli: dyrektor M.Gwardiak, H.Gwardiak, U.Borecka, J.Krysztoforska, H.Nocuń, T.Pomorski, K.Paruch, W.Łukasiewicz, T.Sokołek, A.Wiączek, B.Guzek, a nauczyciel J.Wach - oddelegowany do innej placówki

W roku szkolnym 190/91 religia powróciła do szkoły. Pierwszymi nauczycielami religii byli: ks. Stanisław Groszek, Teresa Kapela, Wacław Łukasiewicz, a od 1992r. -  Alina Lenarcik.


W 1991r. dyrektorem szkoły został wybrany Jerzy Wach.
W następnym roku odnowiono budynek

6 lutego 1993r.  szkoła obchodziła 10 rocznicę wybudowania.  (nowego/obecnego budynku szkoły)
Na uroczystości zaproszono przedstawicieli władz miasta Kozienice m.in. burmistrza Henryka Madejskiego, władze oświatowe, nauczycieli, rodziców i młodzież. W czasie uroczystości p.Stefania Woś przedstawiła historię szkoły a uczniowie zaprezentowali makietę wykonanej przez siebie "Szkoły naszych marzeń" (z salą gimnastyczną).
                                      
Powrócono wtedy do dawnego projektu    
Na zlecenie burmistrza H.Madejskiego wykonano nowy projekt rozbudowy szkoły. Obejmował on salę gimnastyczną, sale lekcyjne i zaplecze socjalne.

5 września 1994r. rozpoczęto pierwsze prace

25 listopada 1994r. powołano Społeczny Komitet Rozbudowy Szkoły Podstawowej w Brzeźnicy
W skład Komitetu weszli:
Przewodniczący - Edward Bomba       Zastępcy: Barbara Tęcza, Andrzej Wojtasik
członkowie: J.Kuty, A.Procki, K.Misztal i nauczyciele: A.Wiączek i J.Krysztoforska

Lata 1995 - 98 trwa budowa

 pierwszy słup nośny   "a mury niech pną się do góry"
 udział uczniów - "podaj cegłę" sala też pnie się do góry
Inwestycja trwała 4 lata i dziś z radością patrzymy na urządzoną salę gimnastyczną i inne pomieszczenia
 sala     nowa kotłownia   

Dnia 30 maja 1998r. nastąpiło uroczyste otwarcie sali gimnastycznej,    
dzięki wielkim zasługom w tym dziele dyrektora Jerzego Wacha. W tej sali, oprócz lekcji wych. fizycznego odbywają się liczne imprezy kulturalne i sportowe. 

W 2000 Roku Jubileuszowym odbyło się Misterium Narodzenia Jezusa połączone ze spotkaniem opłatkowym, na które przybyli znamienici goście: Ks. S.Kieczyński, Burmistrz Miasta i Gminy Kozienice T. Śmietanka.